Είναι εννιά το βράδυ. Το κινητό φωτίζεται πάνω στον πάγκο της κουζίνας.
«Θα ήθελα να σε δω. Πάμε για έναν καφέ;»
Χαμογελάς. Για δύο δευτερόλεπτα. Μετά ξεκινάει το άλλο μυαλό, αυτό που δουλεύει με πρόγραμμα. Ποιος θα κρατήσει το παιδί; Τι ώρα κοιμάται; Αν βγω Σάββατο, τι θα πω στη γιαγιά; Και τι ακριβώς θα φορέσω;
Θες ένα μικρό βήμα την ημέρα; Ξεκίνα τις «7 μικρές ανάσες».
Αν σου έχει συμβεί, δεν υπερβάλλεις. Έχεις μάθει να οργανώνεις τα πάντα γύρω από κάποιον άλλον. Ένα απλό «πάμε για καφέ» για σένα είναι μικρή επιχείρηση.
Ξεκίνα από το πρόγραμμα, όχι από το άγχος
Πριν απαντήσεις, κοίτα την εβδομάδα σου. Ποια ώρα είναι πιο εύκολη; Για πολλές μαμάδες είναι ένας καφές το μεσημέρι, όσο το παιδί είναι στο σχολείο ή στον παιδικό σταθμό. Δεν χρειάζεται βραδινό, δεν χρειάζεται ταβέρνα, δεν χρειάζεται να στήσεις τα πάντα από την αρχή.
- Διάλεξε μέρος κοντά στο σπίτι σου.
- Βάλε ώρα λήξης που σε βολεύει, για παράδειγμα «έχω μιάμιση ώρα».
- Πες σε μια φίλη πού πας και πότε γυρνάς.
Ένα μικρό όριο από την αρχή δεν είναι ψυχρότητα. Είναι τρόπος να νιώθεις άνετα.
Τι λες για το παιδί, και πότε
Δεν υπάρχει σωστή στιγμή που ισχύει για όλες. Δεν χρειάζεται όμως να τα πεις όλα στο πρώτο ραντεβού.
Αρκεί να είσαι ειλικρινής: «Έχω ένα παιδί και είναι πολύ σημαντικό για μένα». Αυτό φτάνει. Αν ο άλλος αλλάξει διάθεση με αυτή τη φράση, σου έδωσε μια χρήσιμη πληροφορία νωρίς.
Το όνομα του παιδιού, το σχολείο και οι φωτογραφίες μπορούν να περιμένουν, μέχρι να γνωρίσεις καλύτερα τον άνθρωπο. Δεν είναι καχυποψία. Είναι σύνεση.
Δεν χρειάζεται να εξηγείς σε όλους
Ίσως κάποιος στην οικογένεια να σχολιάσει. «Τόσο γρήγορα;» ή «Και το παιδί;». Δεν είσαι υποχρεωμένη να απαντήσεις. Μπορείς να πεις: «Πάω για καφέ, δεν παντρεύομαι». Κι αυτό αρκεί.
«Ένας καφές δεν είναι δέσμευση. Είναι ένας καφές.»
Μια μικρή κίνηση απόψε
Μην απαντήσεις αμέσως, εκτός αν το θέλεις. Άνοιξε το ημερολόγιο και δες ποια μέρα και ποια ώρα θα σε βόλευε, αν το ήθελες. Γράψε την απάντηση και, αν δεν είσαι έτοιμη, άφησέ την ως πρόχειρο. Το αύριο υπάρχει.
