Δεν ήσουν ποτέ θυμωμένος άνθρωπος. Οι φίλες σου θα σε περιέγραφαν ήρεμη, υπομονετική, αυτή που κρατάει την ψυχραιμία της όταν όλοι οι άλλοι τη χάνουν.

Και μετά, ένα πρωί, χύνεται ένα ποτήρι γάλα στο πάτωμα. Τρίτο μέσα σε μία ώρα. Και ακούς τη φωνή σου να βγαίνει τόσο δυνατή, που τρομάζεις κι εσύ.

Το παιδί σε κοιτάζει με μάτια ορθάνοιχτα. Κι εσύ αναρωτιέσαι ποια είναι αυτή η γυναίκα.

Θες ένα μικρό βήμα την ημέρα; Ξεκίνα τις «7 μικρές ανάσες».

Ο θυμός δεν έρχεται από το ποτήρι

Το ποτήρι είναι απλώς η σταγόνα. Από κάτω υπάρχει ένα άλλο ποτήρι, γεμάτο από πολύ πριν.

Νύχτες με ύπνο κομματιασμένο. Μέρες που δεν έφαγες καθιστή. Ώρες χωρίς ούτε ένα λεπτό ησυχίας. Ένα σώμα που αγγίζεται, τραβιέται και ζητιέται από το πρωί ως το βράδυ. Δεκάδες αποφάσεις που παίρνεις μόνη. Και καμία στιγμή για σένα.

Κάτω από τέτοια πίεση, οποιοσδήποτε άνθρωπος θα θύμωνε. Η διαφορά είναι ότι από μια μαμά περιμένουμε να μη θυμώνει ποτέ.

Ο θυμός είναι σήμα

Ο θυμός δεν σε κάνει κακή μητέρα. Σου λέει κάτι. Συνήθως ότι μια ανάγκη σου έχει μείνει απλήρωτη πολύ καιρό.

Όταν ηρεμήσεις, ρώτα τον εαυτό σου: τι μου έλειπε σήμερα; Ύπνος; Φαγητό; Ένα λεπτό μόνη; Βοήθεια που δεν ζήτησα;

Συχνά η απάντηση είναι πιο απλή απ' ό,τι φαντάζεσαι. Και διορθώνεται πιο εύκολα από τον θυμό.

Τη στιγμή που ανεβαίνει

Υπάρχει ένα δευτερόλεπτο ανάμεσα στο ποτήρι που πέφτει και στη φωνή που βγαίνει. Με λίγη εξάσκηση, αυτό το δευτερόλεπτο μεγαλώνει.

Όταν νιώσεις τον θυμό να ανεβαίνει, σταμάτα να μιλάς. Πάρε μια ανάσα πιο αργή από τις άλλες. Αν το παιδί είναι ασφαλές, απομακρύνσου για λίγο. Πήγαινε στην κουζίνα, πιες ένα ποτήρι νερό, κοίτα έξω από το παράθυρο.

Μπορείς να του το πεις κιόλας:

«Η μαμά θύμωσε. Πάω ένα λεπτό να ηρεμήσω και έρχομαι.»

Έτσι του μαθαίνεις κάτι που πολλοί ενήλικες δεν έμαθαν ποτέ: ότι τον θυμό τον νιώθεις, δεν τον ξεσπάς.

Όταν δεν προλαβαίνεις

Κάποιες φορές θα φωνάξεις. Δεν θα προλάβεις την ανάσα, το νερό, το παράθυρο.

Τότε μετράει αυτό που κάνεις μετά. Πήγαινε κοντά του, κατέβα στο ύψος του και πες του ότι λυπάσαι. Ότι φώναξες επειδή ήσουν κουρασμένη, όχι επειδή φταίει εκείνο.

Τα παιδιά δεν θυμούνται κάθε φωνή. Θυμούνται αν μετά τη φωνή ερχόταν πάντα η αγκαλιά.

Άδειασε το ποτήρι πριν ξεχειλίσει

Ο θυμός λιγοστεύει λιγότερο με την αυτοσυγκράτηση και περισσότερο με την ξεκούραση. Ένα πρωινό που κοιμάσαι. Μια βόλτα μόνη σου. Ένα τηλεφώνημα σε μια φίλη που θα σου πει «κι εγώ το ίδιο».

Αυτά δεν είναι ανταμοιβή για όταν τα καταφέρεις. Είναι αυτό που σε βοηθάει να τα καταφέρεις.

Κι αν νιώθεις ότι ο θυμός σε κυριεύει κάθε μέρα, ότι φοβάσαι τον εαυτό σου ή ότι δεν μπορείς να τον σταματήσεις, μίλα με τον γιατρό σου ή με έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Είναι από τα πιο γενναία πράγματα που μπορεί να κάνει μια μαμά.