Στον παιδικό σταθμό σε λένε «η μαμά του Νικόλα». Στο οικογενειακό τραπέζι, κάποιος σε συστήνει σε έναν καινούργιο φίλο: «Η μαμά του μικρού». Στην ομάδα των γονιών στο Viber, το όνομά σου είναι πια «Μαμά Νικόλα». Και κάποια στιγμή, χωρίς να καταλάβεις πώς, σταματάς να ακούς το δικό σου όνομα.
Δεν σε πειράζει που είσαι μαμά. Σε πειράζει που μοιάζει να είσαι μόνο αυτό.
Γιατί σου λείπει
Για χρόνια το όνομά σου κουβαλούσε όλα όσα είσαι: τη δουλειά σου, το χιούμορ σου, τις ιστορίες σου. Η μητρότητα πρόσθεσε κάτι πολύ μεγάλο σε αυτή τη λίστα, χωρίς να σβήσει τα υπόλοιπα. Όταν όμως όλοι γύρω σου βλέπουν μόνο το καινούργιο, είναι φυσικό να νιώθεις ότι τα παλιά ξεθωριάζουν.
Θες ένα μικρό βήμα την ημέρα; Ξεκίνα τις «7 μικρές ανάσες».
Το να σου λείπει ο εαυτός σου δεν σημαίνει ότι αγαπάς λιγότερο το παιδί σου. Σημαίνει ότι θέλεις να χωράτε και οι δύο.
Πες πρώτη το όνομά σου
Την επόμενη φορά που θα γνωρίσεις κάποιον, μην περιμένεις να σε συστήσουν. «Γεια, είμαι η Ελένη. Ναι, η μαμά του Νικόλα.» Πρώτα το όνομα, μετά ο ρόλος. Είναι μικρή αλλαγή, αλλά αλλάζει τη σειρά με την οποία σε βλέπουν οι άλλοι. Και τη σειρά με την οποία βλέπεις εσύ τον εαυτό σου.
Στο Viber, πρόσθεσε το όνομά σου δίπλα στο «Μαμά Νικόλα». Ένα όνομα πιάνει ελάχιστο χώρο.
Κράτα κάτι μόνο δικό σου
Μια συνήθεια, ένα χόμπι, μια παρέα όπου δεν ξέρουν καν ότι έχεις παιδί. Ένα μάθημα, ένα βιβλίο που διαβάζεις λίγο κάθε βράδυ, μια φίλη που σε ξέρει από το σχολείο. Εκεί είσαι απλώς εσύ. Δεν χρειάζεται να είναι πολύ. Χρειάζεται να είναι σταθερό.
Ένα μικρό βήμα για αυτή την εβδομάδα
Γράψε σε ένα χαρτί τρία πράγματα που σε περιγράφουν και δεν έχουν σχέση με τη μητρότητα: «αγαπώ τη θάλασσα», «είμαι καλή στα νούμερα», «γελάω δυνατά». Κράτα το χαρτί κάπου που θα το ξαναβρείς.
Είσαι η μαμά του. Είσαι όμως και η γυναίκα με το δικό σου όνομα, με όσα ήσουν πριν και όσα έγινες τώρα. Χωράνε όλα.