Είναι τέσσερις τα ξημερώματα. Το παιδί μόλις αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά σου και δεν τολμάς να κουνηθείς. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σκρολάρεις.
Μια μαμά με λευκό πουλόβερ πίνει καφέ σε μια φωτεινή κουζίνα. Το μωρό της χαμογελάει ήσυχο στο καρεκλάκι. Μια άλλη έχει ξαναβρεί τους κοιλιακούς της. Μια τρίτη έφτιαξε σπιτικά μπισκότα βρώμης σε σχήμα αστεριού.
Κοιτάζεις το φούτερ σου με τον λεκέ στον ώμο. Και κάτι μέσα σου μικραίνει.
Θες ένα μικρό βήμα την ημέρα; Ξεκίνα τις «7 μικρές ανάσες».
Βλέπεις μία φωτογραφία. Ζεις είκοσι τέσσερις ώρες.
Η φωτογραφία με τον καφέ τραβήχτηκε σε τρία δευτερόλεπτα. Πριν από αυτά, κάποιος καθάρισε τον πάγκο. Μετά από αυτά, ο καφές κρύωσε και το μωρό έκλαψε.
Συγκρίνεις τα παρασκήνιά σου με τις καλύτερες στιγμές των άλλων. Είναι η πιο άδικη σύγκριση που υπάρχει, και την κάνεις κάθε βράδυ.
Δεν φταις που σε επηρεάζει
Δεν είναι αδυναμία να νιώθεις άσχημα. Οι εφαρμογές είναι φτιαγμένες για να σε κρατάνε, και τίποτα δεν σε κρατάει περισσότερο από το «εκείνη τα καταφέρνει, εγώ όχι».
Και τους πρώτους μήνες της μητρότητας, που όλα είναι καινούργια και καμία δεν ξέρει αν κάνει το σωστό, είσαι πιο ευάλωτη από ποτέ σε αυτή τη σύγκριση.
Καθάρισε τη ροή σου
Δεν χρειάζεται να σβήσεις τα social. Χρειάζεται να διαλέξεις τι σου δείχνουν.
Κάνε μια δοκιμή αυτή την εβδομάδα. Κάθε φορά που ένας λογαριασμός σε κάνει να νιώσεις ότι δεν φτάνεις, πάτα «σίγαση». Δεν χρειάζεται να τον διαγράψεις ούτε να εξηγήσεις τίποτα σε κανέναν. Απλώς δεν θα τον βλέπεις.
Και ψάξε λογαριασμούς που δείχνουν την αλήθεια. Το σπίτι ανάστατο, τους μαύρους κύκλους, τα αστεία για τις νύχτες χωρίς ύπνο. Υπάρχουν. Και μετά από αυτούς νιώθεις συντροφιά, όχι ανεπάρκεια.
Άφησε το κινητό στις τέσσερις
Τα νυχτερινά ξυπνήματα είναι η χειρότερη ώρα για σύγκριση. Είσαι κουρασμένη, μόνη, και το μυαλό σου πιστεύει οτιδήποτε.
Αν μπορείς, κράτα κάτι άλλο για εκείνες τις ώρες. Ένα podcast στα ακουστικά. Ένα βιβλίο στο κινητό. Ή απλώς το σκοτάδι και την ανάσα του παιδιού στο στήθος σου. Αυτή τη στιγμή δεν θα τη δει ποτέ κανείς σε κανένα προφίλ. Είναι μόνο δική σου.
Η μαμά που θα θυμάται το παιδί σου
Σε είκοσι χρόνια, το παιδί σου δεν θα θυμάται αν η κουζίνα ήταν φωτεινή ή αν τα μπισκότα είχαν σχήμα αστεριού.
Θα θυμάται ότι όταν ξυπνούσε, κάποια ήταν εκεί. Με το φούτερ με τον λεκέ, με τα μαλλιά πιασμένα στα γρήγορα, με τα μάτια μισόκλειστα. Αλλά εκεί.
Αυτή η μαμά δεν ανεβαίνει ποτέ στο Instagram. Είναι όμως η μόνη που μετράει.
